PG rating pa rin?

Easily the strangest scene in the movie.

Quickieview later. Got tons to do.

damn commandos

I've decided to make this fan art thing a weekly affair for me, just to motivate myself to practice, practice, practice.

This time, it's the Battlefield Heroes scene inspired my countless encounters with those commandos. Even gunners like me run away from those knife-wielding freaks.



Good thing I chose this particular game, because I miss drawing trees* and meadows and that oh-so-blue sky. Kind of reminds me of that feeling when I watch Miyazaki's films. So if I remove all the war-related elements, the scene would look like this:



*Tree. I only drew one then duplicated it.

quickieview - Knowing (2009)

.Okay, unexpected 'to a. Para ma-bore ang mga pinsan ko at 'wag na akong guluhin, sinabi ko sa kanila na manonood ako ng Knowing ("Bida si Nicolas Cage!"), na naalala kong nakakuha pala akong kopya mula sa office. The plan worked, of course, with them leaving the house to find another 'fun' place (probably my grandma's). Ititigil ko na sana yung pelikula, pero nasasayangan naman ako sa oras na sinayang ko; marami kasi dapat akong gagawin ngayong araw e, like blahblahblahblah, pero tinapos ko na rin para mabura ko na sa desktop yung file.

Sana pala tinigil ko na bago pa ako na-badtrip.

Maganda sana yung simula ng Knowing, at tamang-tama kasi fan akong mga gantong uri ng opening: may mysterious kid na, for some mysterious reason, ay nagsusulat ng mysterious set of numbers, AND mysteriously staring at the sun without any sort protection. MYSTERIOUS! Dun pa lang hooked na ako. Now 50 years later may nakakuha ng notes niya, ang anak ni Nicolas Cage na si...teka, di ko na matandaan (basta mukha siyang gagong umarte, yun na yun). Na nakuha naman ni Nicolas Cage.

Dun na nagsimula madapa yung pelikula: itong si Nic (tatawagin ko muna siyang Nic kasi di ko na rin matandaan ang pangalan ng character niya), habang lasing, ay na-figure out yung meaning ng numbers. After 2 tries! Sa dinami-dami ng number na nandun, sakto naman na sa tamang set siya nakatingin. Ganto kasi ang formula: [date][number][location]. Now, if what Nic saw was the wrong set, say [number][location][date] ng dalawang magkaibang set, e wala na tayong papanoorin.

Sige, tutal na-discuss naman sa Knowing yung topic ng determinism, some speculation: kung nabuhay ang asawa ni Nic sa hotel fire, malamang hindi magiging more-than-casual drinker si Nic, tapos yung asawa niya malamang ang makaka-attend sa ceremony kung saan nakuha yung note, at kung iuwi man yun ng anak ni Nic, hindi rin mari-realize yun ni Nic na important message pala ang laman ng mga numbers kasi hindi na nga siya more-than-casual drinker (kasi kung hindi siya lasing, malamang iba ang makikita niya). Malamang din hindi yun papansinin ng anak ni Nic kasi hindi na siya boring na bata -- kasi nga buhay pa ang nanay niya at masaya pa silang pamilya -- at iiwan lang niya ang note at makikipaglaro sa mga kaibigan niya. Wala sanang problema. Matatapos yung kwento nang walang ginagawang pelikula. End of the world agad.

Pero dahil idinikta na nga ng malupit na causality, nandito tayo ngayon sa Knowing, kaya balik tayo sa review.

Nakaka-badtrip ang Knowing kasi hindi nito alam kung anong klaseng pelikula siya. Merong elements ng thriller, mula sa simula hanggang sa scene na ma-confirm ang numbers, meron ding strange reference sa disaster films pero teaser lang pala, tapos may father-son element na sobrang lame. Everything else is just us looking at Nic looking worried at nothing.

Di ko man lang naramdaman yung threat. Weak na kasi yung premise e, kaya parang tinadtad na lang nila ng kung anong pwedeng mangyari. Tapos ganun na nga kahina yung story, pinatagal pa nila ng halos dalawang oras. Tapos nagka-aliens pa!

Tangina, nagka-aliens ang Knowing.

Kawawang mga aliens, sila na lang palagi ang palusot ng mga pelikulang hindi kayang i-explain ang sarili nila. Itong mga aliens pala ang nagpapadala ng messages at ginagawa nila yun "to save those who can hear the whispers" or something. What? May ganung gimik ang mga aliens? Ba't di na lang nila sinabi nang deretso na end of the world na? Bakit may pauso pa silang nalalaman? Ang malupit pa ay kung paano nila na-portray yung mga aliens: parang cross between men in black (oh the irony!) at ng Blue Man Group. Tapos pag ngumanga, mabubulag ka sa blinding light. Ganun ka-ridiculous.

Kahit nga may aliens e, pwede pang tanggapin, kung maganda talaga yung payoff. Pero hindi, parang naging The Forgotten lang siya. Na-corner na lang yung writers kung paano nila tatapusin yung drawn-out, humorless film na 'to kaya nag-settle sila sa aliens. Sabagay, kung may identity crisis naman yung film, kahit anong element pwede. Tulad ng mga sumusunod:

1) Subplot ni Nic at ang issues niya with his father. Na wala namang bigat talaga.
2) Nic's sister; nasayang ang nag-iisang spunky character na maagang na-introduce pero di naman pala gagamitin.
3) Boring guests: sino ba yung walang kabuhay-buhay na mag-ina? Iyakin na nga, mukha pang tanga. Kahit lumpuhin ko yung nanay pareho pa rin yung result e.
4) Yung pagiging slightly deaf ng anak ni Nic. Anong purpose nun, para magkaron sila ng corny father-and-son gesture?
5) Questionable plot logic example: Kung alam na pala ng government na may super solar flare na darating, bakit hinintay pa nilang the night before the event i-warn ang mga tao? And they expect the people to go look for an underground place to hide within that short span of time? Mga gago!
6) And the ending: parang recycled Independence Day na napunta sa What Dreams May Come. Deep 'to tsong!

Siguro in-approach ko yung film as another take on disaster films. Excited akong malaman ang kuneksyon ng mga numbers dun sa actual disaster, pero disappointing na dalawang relatively weak disasters ang pinakita (first plane, then subway train), tapos yung huli naman dinaanan na lang talaga kasi inevitable na yun. Worse, nawala na yung focus kasi basically di na alam ng writers ang gagawin. Naging katatawanan na lang tuloy yung kalahati ng pelikula. Ano pa't Knowing ang naging title nito.

Lame title pala yun, mga producers. Pahabol lang.